API استعلام صاحبان امضای مجاز شرکت

استعلام صاحبان امضای مجاز به این سؤال جواب می‌دهد: برای اینکه سندی شرکت را متعهد کند، امضای چه کسانی و در چه ترکیبی لازم است. پاسخ سه گروه دارد، obligatory_signatories برای امضای اجباری، normal_signatories برای امضای عادی و joint_signatories برای «امضای اجباری و عادی»، و هر نفر در هر گروه نام و سمت دارد. کنارشان allowed_topics، متن کامل آگهی امضا، نام شرکت، تاریخ روزنامه، تاریخ نامه و اعضای هیئت‌مدیره با تاریخ شروع و پایان می‌آید.

ورودی فقط companyNationalId است. برای بخش حقوقی، خزانه‌داری یا اعتبار یک کسب‌وکار، همین پاسخ جای درخواست کپی آگهی از طرف مقابل را می‌گیرد، آن هم پیش از امضای قرارداد، دریافت چک یا قبول سفته.

تفاوت با استعلام اعضای هیئت‌مدیره

اعضای هیئت‌مدیره می‌گوید چه کسی چه سمتی دارد؛ این استعلام می‌گوید امضای چه کسانی تعهدآور است. سمت در هیئت‌مدیره به‌خودی‌خود حق امضا نمی‌دهد؛ حق امضا همان است که در آگهی امضا آمده، و این پاسخ همان را جدا و گروه‌بندی‌شده برمی‌گرداند.

آنچه این استعلام نمی‌کند

مبنای پاسخ آخرین آگهی منتشرشده است؛ تغییری که تصویب شده ولی هنوز آگهی نشده، در آن نیست. کد ملی یا شناسهٔ صاحبان امضا هم عمداً برنمی‌گردد، چون نام و سمت برای پاسخ «چه کسی حق امضا دارد» کافی است. اصالت امضای روی یک سند مشخص را هم بررسی نمی‌کند.

نکته پیاده‌سازی

ممکن است یک یا دو گروه امضا خالی باشند و گروه خالی در پاسخ نمی‌آید. منطق «امضای کافی» را روی ترکیب گروه‌ها بسازید، نه روی وجود یک آرایه، و allowed_topics و signature_text را کنارش نشان دهید؛ حدود اختیار گاهی بسته به موضوع سند فرق می‌کند و آن را فقط متن آگهی می‌گوید.

نام امضاکنندهٔ سندی که دستتان رسیده را با نام‌های برگشتی تطبیق دهید. همین تطبیق ساده، قراردادی را که کارمندی بی‌اختیار امضا کرده، پیش از اجرا نگه می‌دارد.