تفاوت رمز یک‌بارمصرف، شاهکار و تشخیص چهره

هر سه را «احراز هویت» می‌نامند، ولی سه پرسش متفاوت را پاسخ می‌دهند.

هر کدام چه چیزی را اثبات می‌کند

رمز یک‌بارمصرف

کدی به موبایل ارسال می‌شود و شما واردش می‌کنید.

چه چیزی را اثبات می‌کند: اینکه همین حالا به این سیم‌کارت دسترسی دارید.

چه چیزی را نمی‌کند: ممکن است گوشی شما در دست فرد دیگری باشد و به پیامهای آن دسترسی داشته باشد، بنابراین با کد شما احراز کند.

ما برای ورود به حساب از همین استفاده می‌کنیم، چون برای ورود همین کافی است.

شاهکار

کد ملی و موبایل را با هم بررسی می‌کند.

چه چیزی را اثبات می‌کند: اینکه این خط به نام این کد ملی ثبت شده.

چه چیزی را نمی‌کند: نمی‌گوید کسی که همین حالا پشت این شماره است، صاحب آن است. گوشی می‌تواند دست کس دیگری باشد.

تشخیص زنده بودن چهره

ویدئوی سلفی با مدرک هویتی تطبیق داده می‌شود و بررسی می‌شود که یک انسان زنده مقابل دوربین است.

چه چیزی را اثبات می‌کند: اینکه خود شخص، همین حالا، حاضر است.

هزینه‌اش: از همه بیشتر هم از نظر مبلغ و هم از نظر زحمت کاربر. و نتیجه هم آنی نیست.

کدام برای چه

• ورود به حساب رمز یک‌بارمصرف کافی است
• بررسی اینکه شماره‌ای به نام کسی هست شاهکار
• پیش از استعلام خلافی خودرو شاهکار، تا مطمئن شوید کد ملی و موبایل مالک با هم می‌خوانند
• کاری که پول یا مالکیت جابه‌جا می‌کند تشخیص چهره

اشتباه رایج

استفاده از رمز یک‌بارمصرف به‌عنوان اثبات هویت.

رمز یک‌بارمصرف اثبات دسترسی است، نه هویت. اگر سامانه‌ای فقط با آن حساب بانکی به نام کسی باز می‌کند، حفاظتی که فکر می‌کند دارد را ندارد.

می‌شود ترکیبشان کرد

اینها جایگزین هم نیستند و می‌توانند پشت سر هم بیایند: رمز یک‌بارمصرف برای ورود، شاهکار برای اطمینان از تعلق خط، و تشخیص چهره برای عملیات حساس.

هر لایه یک نوع جعل را می‌بندد.