تشخیص زنده بودن چهره چیست؟

فرض کنید برای احراز هویت، فقط چهره شما را با عکس کارت ملی مقایسه کنند. در این صورت ممکن است کسی عکس شما را جلوی دوربین بگیرد و تلاش کند از مرحله تطبیق بگذرد.

تشخیص زنده‌بودن برای بررسی همین موضوع است: آیا کسی که جلوی دوربین دیده می‌شود، واقعاً همان‌جا حضور دارد؟

دو کار جدا

• تطبیق چهره: آیا چهره فرد با تصویر مدرک می‌خواند؟
• تشخیص زنده‌بودن: آیا تصویر از حضور یک فرد زنده مقابل دوربین گرفته شده است؟

سرویس احراز هویت ویدئویی هر دو را بررسی می‌کند. تطبیق چهره به‌تنهایی برای تشخیص عکس یا ویدئوی فرد کافی نیست.

ورودی

برای شروع این استعلام، این موارد لازم است:

• کد ملی
• تاریخ تولد
• سریال کارت ملی
• ویدئوی سلفی

نتیجه بلافاصله آماده نیست

این سرویس ناهمگام است. یعنی ابتدا جلسه احراز هویت ساخته می‌شود، بعد ویدئو پردازش می‌شود و نتیجه را باید پس از پایان پردازش دریافت کنید.

تا وقتی وضعیت جلسه «تمام‌شده» نباشد، هنوز نتیجه‌ای برای تأیید یا رد وجود ندارد.

نتیجه چه شکلی است

در پاسخ، وضعیت جلسه، نتیجه تأیید یا رد و علت نتیجه را می‌بینید.

اگر درخواست رد شود، علت به شما کمک می‌کند بفهمید مشکل کجا بوده است؛ مثلاً نور کم بوده، تصویر تار شده، فاصله از دوربین مناسب نبوده، بیش از یک نفر در قاب دیده شده، چهره با مدرک تطبیق نداشته یا حضور زنده تأیید نشده است.

علت‌های رد و راه برطرف‌کردن هرکدام را در راهنمای جداگانه توضیح داده‌ایم.

چه چیزهایی زنده تشخیص داده نمی‌شوند

هدف این بررسی، شناسایی تلاش‌هایی مثل این‌هاست:

• گرفتن ویدئو از روی عکس چاپی
• نشان‌دادن چهره روی نمایشگر دیگر
• پخش ویدئوی ضبط‌شده مقابل دوربین

در این حالت‌ها ممکن است درخواست با علت «زنده تشخیص داده نشد» رد شود. مثل هر روش تشخیص خودکار، نتیجه هر درخواست به کیفیت و شرایط همان ویدئو هم بستگی دارد.

تصویر شما نگه داشته نمی‌شود

ویدئو و تصویری که می‌فرستید، در سامانه ما ذخیره نمی‌شود؛ نه در پایگاه داده، نه در لاگ و نه در کش.

درباره شیوه برخورد با این داده‌ها در راهنمای حفاظت از داده بیومتریک بیشتر توضیح داده‌ایم.